Spreuken 27

Statenvertaling

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

Dachsel

Betreft vers 13

13. Als iemand voor enen vreemde, van wiens trouw hij niet verzekerd is, borg geworden is, neem van dien ook het laatste en noodzakelijkste, namelijk zijn kleed, en pand hem voor ene onbekende vrouw, voor wier betaling hij ten behoeve van uwen vriend borg gebleven is. Wanneer zulk een dwaze borg, die door zijnen borgtocht noch enen plicht vervuld, noch ene weldaad bewezen heeft, tot armoede vervalt, dan treft hem Gods rechtvaardige straf. (Bijna woordelijk overeenstemmend met Spreuken 20:16). Vergelijk verder Spreuken 6:1,2; 11:15,17,18.

Een eerlijk man kan tot een bedelaar gemaakt worden: maar die zich zelven tot een bedelaar maakt, is geen eerlijk man.. 14. Die zijnen vriend zegent met luider stem, hem op vleienden toon prijst, of geluk wenst, of hem in het algemeen met niets beduidende vriendschapbetuigingen overlaadt, zich daartoe des morgens vroeg opmakende, die alzo noch tijd, noch gelegenheid in acht neemt, maar elk ogenblik aangrijpt en opzoekt, om zich door laffe vleierij bij zijnen vriend in te dringen, het zal hem, den huichelachtigen lofredenaar, tot enen vloek, tot ene verwensing, in plaats van tot een zegen en een oprecht bewijs van liefde gerekend worden; want niet alleen zullen de mensen de onoprechtheid en valsheid zijner betuigingen opmerken, maar God zal het hem ook tot zonde rekenen, dewijl hij de ziel zijns naasten schade doet lijden.

Wie zeer laakt, prijst; wie zeer prijst, laakt; want men gelooft hem niet, omdat hij het te erg maakt.

Het grootste gevaar van alles is, dat zulk hoog opgeheven roembazuining een sterke verzoeking tot hoogmoed en trotsheid is. Want de mensen zijn maar al te gereed, om betere en voordeliger gedachten van zich zelf te hebben, naarmate anderen maar wat groter van hen denken, en wat zeer hoog van hen spreken, of hen te zeer verheffen..

Matthew Henry

Betreft verzen 1-15

Spreuken 27:1

1. Hier is een waarschuwing tegen vertrouwen op de toekomst. Beroem u niet, neen, niet op de dag van morgen, en veel minder nog op vele toekomstige dagen of jaren. Dit verbiedt geen bereiden voor de dag van morgen, maar vertrouwen op de dag van morgen. Wij moeten ons niet vleien dat ons leven en onze genietingen tot morgen zullen duren, maar er van spreken met onderworpenheid aan de wil van God, en als degenen, die daarvan om goede redenen in onzekerheid gehouden zijn. Wij moeten niet bezorgd zijn tegen de morgen, Mattheus 6:34, maar onze zorg daaromtrent op God werpen zie Jakobus 4:13-15. Wij moeten het grote werk van de bekering, dat een nodige, niet uitstellen tot morgen, alsof wij er zeker van waren maar heden, terwijl het nog heden genoemd wordt, Gods stem horen.

2. Een goede overweging waarop die waarschuwing gegrond is: Wij weten niet wat de dag zal baren, welke gebeurtenis de zwangere schoot des tijds zal voortbrengen, dit is een geheim totdat zij geboren is, Prediker 11:5. Binnen korte tijd kunnen aanmerkelijke veranderingen ontstaan, die wij ons weinig voorstellen, wij weten niet wat de dag van heden nog zal opleveren, de avond zal het verklaren. God heeft ons wijselijk in het duister gelaten omtrent toekomstige gebeurtenissen, en er zich de kennis van voorbehouden, als een parel aan Zijn kroon, teneinde ons op te voeden in afhankelijkheid van Hem, en een gedurig voorbereid zijn op alle gebeurtenissen, Handelingen 1:7.

Betreft vers 13

Spreuken 27:13

Ook dit hadden wij tevoren, Hoofdst. 20:16.

1. Het toont aan wie het zijn, die zich heenspoeden naar armoede: zij, die zo onnadenkend zijn dat zij voor ieder, die het hun vraagt, borg wilden blijven, en zij, die zich aan slechte vrouwen overgeven. De zodanigen zullen geld opnemen zolang zij nog maar even krediet hebben, maar zij zullen ten slotte hun schu1deischers gewis bedriegen, ja zij bedriegen hen reeds. Een eerlijk man kan tot de bedelstaf gebracht worden, maar hij is geen eerlijk man, die zichzelf tot de bedelstaf brengt.

2. Het geeft ons de raad om zo voorzichtig te zijn in het regelen van onze zaken, dat wij geen geld lenen aan hen, die blijkbaar hun goed verkwisten, tenzij zij er goede borgstelling voor geven. Een onverstandig lenen is een onrechtvaardigheid jegens ons gezin. Hij zegt niet: "Zie een ander te krijgen om borg voor hem te zijn, want hij, die zo gereed is om voor iedereen borg te blijven, zal daar dan iemand voor nemen, die even insolvent is als hij zelf. Daarom neem zijn kleed.