Spreuken 15:12
Een spotter is iemand, die niet slechts spot met God en Godsdienst, maar ook alle middelen tot zijn overtuiging en bekering trotseert, als bewijs hiervan kan dienen, dat hij
1. De bestraffing van zijn eigen geweten niet kan verdragen, het niet wil toelaten getrouw met hem te zijn: hij bemint het niet hem te bestraffen, zo lezen het sommigen. Hij kan het niet dragen om tot zijn eigen hart in te keren en ernstig daarmee te spreken, hij wil van geen vrije gedachte of openhartig spreken met zichzelf weten, niet toelaten dat zijn hart hem slaat, zo hij het kan verhinderen. Treurig is de toestand van die mens, die er bevreesd voor is om met zichzelf bekend te worden, of met zichzelf te redeneren.
2. De raad en de vermaningen van zijn vrienden niet kan dulden. Hij zal niet gaan tot de wijzen, uit vrees, dat zij hem wijze raad zullen geven. Wij moeten niet alleen de wijzen welkom heten, als zij tot ons komen, wij moeten tot hen gaan, als bedelaars naar de deur van een rijke om een aalmoes, maar dat wil de spotter niet, uit vrees dat hij op zijn fouten en gebreken gewezen zal worden, en dat men bij hem zal overmogen om zijn leven te beteren.