Spreuken 24

Statenvertaling

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

Dachsel

Betreft vers 10

10. Vertoont gij u slap en weifelend ten dage deruit- en inwendige benauwdheid, die de Heere juist tot beproeving van uwe sterkte in God, uw geduld en geloofsvertrouwen u toezendt, uwe kracht is nauw en uw moed en vertrouwen op God worden meer en meer verlamd.

De mens vermag, wanneer hij in tijden van gevaar zijne krachten moedig bijeen verzamelt, meer dan hij gewoonlijk denkt. Eerst dan, wanneer men in het gevaar eenmaal zwak is geweest, komt onze kracht zelf in gevaar zwak te worden. Hoe vele gelovige Christenen zijn reeds daardoor ten onder gegaan en ten laatste met een gebroken hart gestorven, omdat zij begonnen zwak en laf te worden, toen het er op aankwam, tegen den afstand van aardse goederen, van de gunst en eer der wereld, voor hunnen Heere en Zijne zaak moedig uit te komen; toen zij de verzoeking krachtig hadden moeten weerstaan, en liever alles hadden moeten verlaten, dan hunnen Heere te verloochenen, en met de verzaking van ook slechts een gedeelte der waarheid enen vrede te sluiten, die hun wel is waar enen tijdlang rust en het onaangevochten bezit der aardse goederen verzekerde, maar waarover zij zich toch niet met een dankbaar hart voor God konden verblijden, omdat zij de goden dezer wereld met hunnen Heere gelijk gesteld hadden..

In den dag des kwaads, der tegenspoeden en der benauwdheid is men gereed, om weldra te bezwijken, moedeloos te worden, te verflauwen, van ons werk af te laten en aan hulp en troost te wanhopen. Onze geest zinkt neer, onze handen worden slap, onze knieën knikken en buigen onder ons, en wij zijn buiten staat, om iets nuttig, te verrichten. Menigmaal zijn zij, die het best gemoedigd en vrolijkst zijn in voorspoed en welstand, de treurigste en neerslachtigste, als hun iets dreigt of tegenloopt..

Matthew Henry

Betreft vers 10

Spreuken 24:10

Ten dage van de benauwdheid zijn wij zeer licht geneigd ons slap te betonen, het hoofd te laten hangen, mismoedig te zijn, af te laten van ons werk, te wanhopen aan hulp of uitkomst. Onze moed zinkt in de schoenen, en dan hangen onze handen slap neer en onze knieen worden zwak, en wij zijn nergens toe instaat. En dikwijls zullen zij, die het blijmoedigst zijn als zij wel zijn, het meest ternedergeslagen zijn zodra hun iets deert.

Dat is een blijk dat onze kracht nauw of klein is, en het is een middel om haar nog kleiner te maken. Het is een bewijs dat gij geen man zijt van kloekheid, van vastberadenheid, van gedachten, of van geloof, want dat is de kracht van een ziel als gij onder een verandering in uw toestand, die beproeving meebrengt, niet staande kunt blijven." Sommigen zijn zo zwak dat zij niets kunnen verdragen als een benauwdheid slechts tot hen raakt, Job 4:5, ja, als zij hen slechts bedreigt, dan bezwijken zij al, willen zij alles reeds als verloren opgeven, en hierdoor maken zij zich ongeschikt om de worsteling met hun moeilijkheid te beginnen of vol te houden, en buiten staat om zichzelf te helpen. "Heb dan goede moed, en God zal uw hart versterken."

SV Kanttekeningen

Betreft vers 10

18 Te weten dat gij onder den tegenspoed en de aanvechtingen bezwijkt.

Betreft vers 10

19 Dat is, als men allerbest bewijs van zijn sterkte moet hebben.

Betreft vers 10

20 Dat is, klein, gering, schraal, verkrompen, in bedwang gehouden. Dit vers wordt ook aldus vertaald: Vertoont gij u slap, dat is, onachtzaam om wijsheid te leren en zorgeloos om God te vrezen, uw kracht zal ten dage uwer benauwdheid nauw of benauwd wezen.