Spreuken 15

Statenvertaling

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

Dachsel

Betreft vers 14

14. Een verstandig hart, dat reeds iets van de wijsheid uit God kent, zal de wetenschap opzoeken; maar de mond der zotten zal met dwaasheid gevoed worden; juist daarin tonen zij, dat zij goddeloze zotten zijn, dat zij altijd blijven willen, wat en hoe zij zijn, en iedere vooruitgang tot wijsheid, voor achteruitgang houden (Psalm 37:3 ).

Een verstandig man, die de wijsheid waarlijk liefheeft, zoekt gretig naar grondige wetenschap; maar de verstandelozen gapen naar ijdele, beuzelachtige en nutteloze dingen, die hun zijn als de spijze en drank, waarin zij alleen behagen hebben.

Matthew Henry

Betreft vers 14

Spreuken 15:14

Hier zijn twee dingen om zich over te verwonderen.

1. Een wijs man, die nog niet voldaan is over zijn wijsheid, maar haar nog zoekt te vermeerderen, hoe meer hij heeft des te meer hij zou willen hebben. Een verstandig hart verblijdt zich in de kennis, die het verkregen heeft, maar begeert nog meer, en door het gebruik van de middelen om kennis te verkrijgen, streeft het naar meer, toenemende in genade en in de kennis van Christus. "Si dixisti, sufficit, periisti, indien gij zegt: ik heb genoeg, dan is het met u gedaan."

2. Een dwaas, die voldaan is over zijn dwaasheid, en niet zoekt om er van genezen te worden. Terwijl een Godvruchtige hongert naar de wezenlijke voldoening van de genade, onthaalt een vleselijk-gezinde zich op de bevrediging van zijn lusten en grillen. IJdele vrolijkheid en zinnelijke genietingen zijn zijn verlustiging, en daarmee stelt hij zich tevreden, zich bekorende in deze dwaze wegen.