Spreuken 14:18
Zonde is de schande van de zondaren, de onwijzen, die onwijsheid beminnen, verkrijgen er niets mede, zij erven dwaasheid, zij verkrijgen haar door erfenis, aldus sommigen. Dit bederf van de natuur is ontleend aan onze eerste ouders, en al de rampen, die er uit voortkomen, zijn aan onze natuur verbonden, het was het erfdeel dat zij nalieten aan hun ontaard geslacht, een erfelijke ziekte. Zij houden er evenveel van als van een erfgoed, houden haar vast, en zijn er afkerig van om er van te scheiden. Waar zij zich op laten voorstaan is werkelijk dwaasheid, en wat zal er het gevolg van wezen? Wat anders dan dwaasheid? Zij zullen hun dwaze keus voor altijd moeten berouwen.
Wijsheid is de eer van de wijze. De kloekzinnigen kronen zich met wetenschap, zij beschouwen haar als hun grootste sieraad, en er is niets dat zij zo begeren, waarnaar hun eerzucht zo uitgaat, zij is hun een kroon op het hoofd, die zij voor niets ter wereld willen afstaan, zij streven voorwaarts om het hoogste van de kennis te bereiken, die hun begin en hun voortgang zal kronen. Zij zullen er de lof van hebben, wijze hoofden zullen geëerd worden alsof zij gekroonde hoofden waren. Zij kronen wetenschap, ( zo lezen het sommigen) zij zijn een eer voor hun belijdenis, de wijsheid wordt niet alleen gerechtvaardigd, maar ook verheerlijkt door al haar kinderen.