Exodus 2:1-4
Mozes was een Leviet zowel van vaders als van moeders zijde. Jakob liet Levi onder een teken van ongenade, Genesis 49:5, maar toch spoedig daarna verschijnt Mozes, een afstammeling van hem, om een type te wezen van Christus, die in de gelijkheid van het zondige vlees is gekomen, en een vloek voor ons gemaakt is. Deze stam begon zich van de andere te onderscheiden door de geboorte van Mozes, zoals hij later ook in veel andere gevallen of omstandigheden, merkwaardig is geweest. Omtrent dit pasgeboren kind valt op te merken:
I. Hoe hij verborgen werd. Het schijnt juist op de tijd van zijn geboorte geweest te zijn, dat de wrede wet werd uitgevaardigd om al de zonen, die aan de Hebreeën geboren zouden worden, te vermoorden, en ongetwijfeld zijn er toen ook veel op die wijze omgekomen. De ouders van Mozes hadden Mirjam en Aäron beide ouder dan hij, geboren waren voordat die wet gemaakt was, zonder dat gevaar kunnen opvoeden, maar zij, die de wereld beginnen in vrede, weten niet door welke beroeringen zij getroffen kunnen worden, eer zij er door heen zijn gekomen. Waarschijnlijk was Mozes moeder in grote angst bij de verwachting van zijn geboorte, nu die wet van kracht was geworden, en was zij klaar te zeggen: Zalig zijn de onvruchtbaren, die niet gebaard hebben, Lukas 23:29. Beter onvruchtbaar te zijn, dan kinderen voort te brengen om vermoord te worden, Hosea 9:13. Toch blijkt dit kind de heerlijkheid te zijn van zijn vaders huis. Zo blijkt ook vaak wat wij het meest vrezen, in de uitkomst dat te wezen, wat onze grootste blijdschap uitmaakt. Let op de schoonheid in de leiding van Gods voorzienigheid: juist op het ogenblik, toen Farao's wreedheid tot het hoogste toppunt was gekomen werd de bevrijder geboren, hoewel hij als zodanig niet dan veel jaren later tevoorschijn trad. Als de mensen het plan beramen om de kerk te verderven, bereid God haar heil en verlossing. En Mozes, die later Israël uit dit diensthuis zou uitleiden, was bijna zelf als slachtoffer gevallen onder de woede van de verdrukker, God had dit zo beschikt opdat hij, als hem dit later meegedeeld zou zijn, bezield zou worden door een heilige ijver voor de verlossing van zijn broers uit de macht van zulke bloeddorstigen.
1. Zijn ouders bemerkten dat hij mooi was, buitengewoon mooi, "uitnemend schoon", Handelingen 7:20. Het kwam hun voor dat er een glans was in zijn gelaat, iets meer dan menselijke, een proeve van het glinsteren van zijn gelaat in latere jaren, Exodus 34:29. Soms geeft God al vroeg een proeve van Zijn gaven, en openbaart zich tijdig in hen, voor wie en door wie Hij van plan is grote dingen te doen. Zo heeft Hij vroeg grote kracht gelegd in Simson, Richteren 13, 24, 25, grote ijver in Samuël, 1 Samuël 2:18, en heeft Hij ook vroeg een verlossing gewrocht door David, 1 Samuël 17:37 en betoonde Hij al vroeg Zijn werk in Timotheus, 2 Timotheus 3:15.
2. Zij droegen dus des te meer zorg voor zijn behoud, omdat zij er een aanduiding in zagen van een vriendelijk voornemen van God ten opzichte van hem, en een gelukkig voorteken van iets groots. Een levend, werkzaam geloof kan aanmoediging vinden in de kleinste aanduiding van de Goddelijke gunst, een vriendelijke wenk van de Voorzienigheid volstaat om hen te bemoedigen, van wie hun geest onderzoekt. Drie maanden hebben zij hem in het een of ander geheim of afgelegen vertrek van hun eigen huis verborgen, waarschijnlijk wel met eigen levensgevaar indien het ontdekt was geworden. Hierin was Mozes een type van Christus, die in Zijn kinderjaren genoodzaakt was zich schuil te houden, en dat wel in Egypte, Mattheus 2:13, en wonderbaarlijk bewaard werd toen veel onschuldigen om het leven gebracht werden. In Hebreeën 11:23 wordt gezegd dat de ouders van Mozes hem door het geloof hebben verborgen. Sommigen denken dat hun een bijzondere openbaring gedaan was, dat de bevrijder uit hun lenden zou voortkomen, hoe dit zij, zij hadden de algemene belofte van Israëls bewaring, en in het geloof daaraan handelden zij, in dat geloof verborgen zij het kind, zonder de straf te vrezen, die op overtreding van het gebod van de koning gesteld was. Het is er zover vandaan dat geloof in Gods belofte het gebruik van de middelen verbiedt of vervangt, dat het eerder aanspoort om gebruik te maken van de wettige middelen om de zegen te verkrijgen. Ons is de plicht, van God zijn de uitkomsten. Geloof in God verheft ons boven de strik van de mensenvrees.
II. Hoe hij te vondeling werd gelegd. Aan het einde van drie maanden, toen waarschijnlijk beambten kwamen om naar verborgen gehouden kinderen te zoeken, zodat zij hem niet langer konden verbergen, (misschien begon toen ook hun geloof te wankelen), legden zij hem in een kistje van biezen aan de oever van de rivier, vers 3, en stelden zijn zusje op enige afstand om te zien wat er van hem worden zou, in wiens handen hij zou vallen, vers 4. God heeft het hun in het hart gegeven om dit te doen teneinde Zijn eigen bedoelingen tot stand te brengen, namelijk dat Mozes hierdoor Farao's dochter in handen zou komen en opdat door zijn ontkoming aan een dreigend gevaar een proeve gegeven zou worden van de verlossing van Gods kerk, die nu aan zo groot gevaar was blootgesteld. God draagt bijzonder zorg voor de uitgeworpenen Israëls, Psalm 147:2. Zij zijn Zijn uitgeworpenen, of verdrevenen Jesaja 16:4. Mozes scheen geheel verlaten door zijn nabestaanden, zijn eigen moeder durfde hem niet erkennen, maar nu heeft de HEERE hem aangenomen en beschermd, Psalm 27:10. In tijden van gevaar is het goed om op Gods voorzienigheid te steunen. Het zou een verzoeken geweest zijn van Gods voorzienigheid indien zij hun kind aldus te vondeling hadden gelegd als zij zelf het hadden kunnen bewaren en beschermen, maar nu zij dit niet konden, was het een kloekmoedig vertrouwen op Gods voorzienigheid. "Wie niet waagt, zal niet winnen." Indien ik omkom, zo kom ik om.