1 Samuël 11:12-15
Wij hebben hier het gebruik, dat gemaakt werd van de glorierijke overwinning, die Saul had behaald, niet het gebruik, dat er van gemaakt werd naar buiten, (hoewel wij het als een uitgemaakte zaak kunnen beschouwen, dat de mannen van Jabes in Gilead, die er zo ternauwernood aan ontkomen waren, dat hun het rechteroog werd uitgestoken, nu met dat behouden oog de gelegenheid zouden ontdekken, die zij nu hadden om wraak te nemen op hun wrede vijanden, en hun voor altijd de macht te benemen om hen nogmaals aldus in het nauw te brengen. Nu zullen zij wraak nemen op de Ammonieten voor hun rechterogen, veroordeeld om uitgestoken te worden, zoals Simson op de Filistijnen, voor zijn twee ogen, die uitgegraven waren, Richteren 16:28). Maar het bericht, hier gegeven, is van het gebruik, dat zij er tehuis, dat is: in hun eigen land, van gemaakt hebben.
I. Het volk nam de gelegenheid waar om hun ijver te tonen voor de eer van Saul, en hun toorn wegens de beledigingen, die hem waren aangedaan. Samuël schijnt tegenwoordig te zijn, indien niet bij het gevecht (de tocht zou te ver voor hem geweest zijn) maar dan toch om hun tegemoet te gaan toen zij als overwinnaars wederkeerden. En aan hem, als richter werd het voorstel gedaan-want zij wisten dat Saul geen rechter zou willen wezen in zijn eigen zaak-dat de Belialskinderen, die niet wilden dat hij koning over hen zou zijn, tevoorschijn gebracht en gedood zouden worden vers 12.
Sauls geluk (zoals dwaze mensen het noemen) deed meer bij hen om zijn recht te bevestigen dan de verkiezing door het lot en Samuëls zalving. Zij hebben de moed niet gehad om aldus de vervolging voor te stellen van hen, die hem tegenstonden, toen hij zelf nog gering en onbeduidend scheen, maar nu zijn overwinning hem groot heeft gemaakt, zijn zij met niets minder tevreden dan met hen ter dood te zien brengen.
II.Saul gebruikte de gelegenheid om nog verdere bewijzen te geven van zijn goedertierenheid, want zonder te wachten op Samuëls antwoord heeft hij zelf het voorstel teniet gedaan, vers 13.
Daar zal te deze dage geen man gedood werden, neen, niet deze mannen, deze slechte mannen, die hem hadden beledigd, en daarin God zelf hadden beledigd.
1. Omdat het een dag was van vreugde en triomf: De Heere heeft heden een verlossing in Israël gedaan, en, daar God zo goedertieren is geweest over ons allen, zo laat ons niet hard zijn voor elkaar. Nu God het hart van Israël in het algemeen zo verblijd heeft, laat ons het hart van enige particuliere Israëlieten niet bedroeven."
2. Omdat hij hoopte dat zij door hetgeen heden geschied was tot betere gedachten waren gekomen, er nu van overtuigd waren dat deze man, onder God, hen kon verlossen, hem nu zouden eren, die zij tevoren veracht hadden, en, zo zij slechts tot inkeer kwamen, de was hij ook veilig tegen verdere moeilijkheden van hen, en dan is zijn doel bereikt. Als een vijand tot een vriend wordt gemaakt. dan is dit ons nuttiger dan hem gedood te zien. En alle goede vorsten achten dat hun macht moet dienen ter opbouwing, niet ter verwoesting.
III. Samuël gebruikte deze gelegenheid om het volk samen te roepen voor het aangezicht des Heeren te Gilgal, vers 14, 15. 1. Ten einde openlijk dankzegging te brengen aan God voor de behaalde overwinning. Daar hebben zij zich geheel zeer verheugd, en opdat God de lof zou hebben van hetgeen waarvan zij het genot en voordeel hadden, hebben zij Hem als de Gever van al hun voorspoed, dankofferen geofferd.
2. Ten einde Saul te bevestigen in de regering, plechtiger dan dit tevoren geschied was, opdat hij zich nu niet weer in het private leven zou terugtrekken. Samuël wilde het koninkrijk vernieuwen, hij wilde zijn afstand vernieuwen, en het volk zou hun goedkeuring vernieuwen, en aldus hebben zij in overeenstemming met of liever ingevolge van de benoeming Gods, Saul koning gemaakt, en zich vrijwillig aan hem onderworpen.