Openbaring 16

Statenvertaling

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22

Dachsel

Betreft vers 20

20. En alle eiland is gevloden, als met Babels val aan het gebouw van het Germaans-Slavische leven van de volken de hoekpilaar was ingestort, en de bergen zijn niet gevonden. De oppervlakte van de aarde nam, wat de verdeling van het vaste land met de bergen en van de zee met de eilanden betreft, opeens een andere gedaante aan (Hoofdstuk 6:14), door de dingen, die op dat deel van de aarde voorvielen, dat in de wereldgeschiedenis de hele aarde vertegenwoordigt.

Het komt hier tot de oprichting van het anti-christische rijk, waarvan wij de tijd in het jaar 1992 berekend hebben. Alle rijken en machten, die vroeger bestonden, zijn verzonken en verdwenen als bergen, die in de diepte zinken en eilanden, die in de zee verdwijnen en de 10 koningen, die aan het bestuur zijn gekomen, hebben hun kracht en macht aan het dier gegeven (Hoofdstuk 17:12 v.). Een gouden tijd vol aardse macht en heerlijkheid, vol tijdelijk geluk en genot hebben zij, die tot oprichting van dit rijk hebben geholpen en met alle middelen van omverwerping en van ruw geweld die hebben doorgezet, de wereld beloofd, maar hoe gaat het in waarheid in het rijk van de antichrist?

Men plagt eilanden te noemen zulke gebouwen, die alleen stonden, waar men rondom gaan kon, zoals ook de kloosters zijn, die zo zijn getimmerd, alsof het steden op zichzelf waren; hoogheid, heerlijkheid, sterkte wordt in de schrifturen door bergen uitgedrukt, zodat het vergaan van eilanden en bergen te kennen geeft, de vernietiging van de kloosters, die hoerhuizen en moordkuilen en van al het heerlijke, hoge en machtige in het pausdom, zijnde de paus door allen verlaten en bestreden door de koningen, die van te voren met hem gehoereerd hadden en hem tot bescherming geweest waren.

Matthew Henry

Betreft verzen 17-21

Openbaring 16:17-21

Hier hebben wij het verhaal van de uitgieting van de zevende of laatste fiool, waardoor de zevende engel zijn aandeel nam aan de voltooiing van den val van Babylon, dit was de beslissende slag, die haar toegebracht werd. Merk hier op:

I. Waar deze plaag viel: in de lucht, op den vorst van de macht der lucht, dat is de duivel. Zijn machten werden tegengehouden, zijn kunstgrepen verijdeld, hij werd met Gods ketenen gebonden, het zwaard Gods viel op zijn oog en op zijn hand, want hij, zowel als al de machten der aarde, is onderworpen aan den almachtigen wil van God. Hij had alle hem ten dienste staande middelen in het werk gesteld om de belangen van het anti-christelijke rijk te bevorderen en den val van Babylon te voorkomen, allen invloed dien hij had op de zielen der mensen, door hun oordeel te verblinden en te verdraaien, hun harten te verharden en hun vijandschap tegen het Evangelie zoveel mogelijk te versterken. Maar nu is een fiool uitgegoten over zijn rijk en hij is niet meer bij machte zijn wankelende zaak langer te steunen.

II. Wat er het gevolg van was.

1. Een dankbare stem uit den hemel, aankondigende dat het werk nu verricht was. De zegevierende gemeente in den hemel zag het en verheugde zich en de strijdende gemeente op aarde zag het ook en begon te zegepralen.

Het is geschied.

2. Een hevige ontroering op aarde, een aardbeving, zo zwaar als nooit tevoren geweest was, die het gehele middelpunt schudde en van de gewone verschijnselen van donder en bliksems verzeld werd.

3. De val van Babylon, dat in drie delen gescheurd werd, de steden der heidenen genoemd, vers 19, want zij had het bevel over al de volken en had in haar godsdienst, die de afgoderij der volken verving, opgenomen iets van den Joodsen godsdienst, iets van het heidendom en iets van den Christelijken godsdienst, zo was zij drie steden in een. God gedacht nu deze grote en goddeloze stad. Ofschoon het den schijn had gehad gedurende enigen tijd, dat Hij haar afgoderij en wreedheid vergat, geeft Hij haar nu den drinkbeker van den wijn des toorns Zijner gramschap. En deze val reikte verder dan den troon van den antichrist, hij strekte zich uit van het middelpunt tot den versten omtrek, alle eilanden en alle bergen, die van nature het zekerste schenen te zijn, werden weggeslingerd door de hevigheid van dezen ondergang.

III. Welke uitwerking dat had op de aanhangers van den antichrist. Ofschoon het hen overviel als een zware storm, alsof de stenen van de stad door de lucht geslingerd op hun hoofden neerkwamen gelijk hagelstenen elk van een talent zwaarte, zo waren zij er zover af van zich te bekeren, dat zij God lasterden, die hen zo vreeslijk strafte. Hier was een ontzettende plaag des harten, een geestelijk oordeel, vreeslijker en verwoestender dan al het andere.

1. De grootste onheilen, die over de mensen kunnen komen, zullen hen niet tot bekering leiden zonder de genade Gods, in hun harten werkende. 2. Zij, die door Gods oordelen niet worden verbeterd, worden er slechter door.

3. Verhard te worden in de zonden en in vijandschap tegen God door Zijn rechtvaardige oordelen, is een zeker bewijs van den uiterste verwoesting.