Bijbelstudie
Boeken
Deuteronomium 9
Statenvertaling
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
1
HOOR, Israël, gij zult
1
heden over de Jordaan gaan, dat gij inkomt om
2
volken te erven die groter en sterker zijn dan gij; steden die groot en tot
3
in den hemel gesterkt zijn;
2
Een groot en lang volk, kinderen der
4
Enakieten, die gij kent en
van welke
gij
a
gehoord hebt:
5
Wie zou bestaan voor het aangezicht der kinderen van Enak?
3
Zo zult gij heden weten, dat de HEERE uw God Degene is Die voor uw aangezicht doorgaat, een
b
6
verterend Vuur: Die zal hen verdelgen en Die zal hen voor uw aangezicht nederwerpen; en gij zult hen uit de bezitting verdrijven en zult hen haastelijk tenietdoen, gelijk als de HEERE tot u gesproken heeft.
4
Wanneer hen nu de HEERE uw God voor uw aangezicht zal hebben uitgestoten, zo
7
spreek niet in uw hart, zeggende: De HEERE heeft mij om mijn gerechtigheid ingebracht om dit land te erven. Want om de goddeloosheid dezer volken verdrijft hen de HEERE voor uw aangezicht uit de bezitting.
5
Niet om
8
uw gerechtigheid, noch om de oprechtheid uws harten komt gij henen in om hun land te erven; maar om de goddeloosheid dezer volken verdrijft hen de HEERE uw God voor uw aangezicht uit de bezitting, en om het woord te bevestigen, dat de HEERE uw God uw vaderen, Abraham, Izak en Jakob,
c
gezworen heeft.
6
Weet dan dat u de HEERE uw God niet om uw gerechtigheid ditzelve goede land geeft om dat te erven; want gij zijt een
9
hardnekkig volk.
7
Gedenk, vergeet niet, dat gij den HEERE uw God in de woestijn
d
zeer vertoornd hebt; van dien dag af dat gij uit Egypteland uitgegaan zijt, totdat gij kwaamt aan deze plaats, zijt gijlieden wederspannig geweest tegen den HEERE.
8
10
e
Want aan Horeb vertoorndet gij den HEERE zeer, dat Hij Zich tegen u vertoornde om u te verdelgen.
9
Als ik op den berg geklommen was, om te ontvangen de stenen tafelen, de tafelen des
11
verbonds dat de HEERE met ulieden
12
gemaakt had, toen
f
bleef ik veertig dagen en veertig nachten op den berg,
13
at geen brood en dronk geen water.
10
En de HEERE gaf mij de twee stenen tafelen,
g
met
14
Gods vinger beschreven; en
15
op dezelve naar al de woorden die de HEERE op den berg uit het midden des vuurs
16
ten dage der verzameling met ulieden gesproken had.
11
Zo geschiedde het ten einde van veertig dagen en veertig nachten,
als
mij de HEERE de twee stenen tafelen, de tafelen des verbonds, gaf,
12
Dat de HEERE tot mij zeide: Sta op, ga haastelijk af vanhier, want uw volk dat gij uit Egypte hebt uitgevoerd, heeft
17
het verdorven; zij zijn haastelijk afgeweken van den
18
weg dien Ik hun geboden had; zij hebben zich een gegoten beeld gemaakt.
13
Voorts sprak de HEERE tot mij, zeggende: Ik heb dit volk aangemerkt en zie, het is een
h
hardnekkig volk.
14
i
19
Laat van Mij af, dat Ik hen verdelge en hun naam van onder den hemel uitdoe; en Ik zal u tot een machtiger en meerder volk maken dan dit is.
15
Toen keerde ik mij en ging van den berg af; de berg nu brandde van vuur, en de twee tafelen des verbonds waren op beide mijn handen.
16
En ik zag toe, en zie, gij hadt aan den HEERE uw God gezondigd, gij hadt u een gegoten kalf gemaakt; gij waart haastelijk afgeweken van den weg dien u de HEERE geboden had.
17
Toen vatte ik de twee tafelen en wierp ze heen uit beide mijn handen, en brak ze voor uw ogen.
18
En ik wierp mij neder voor het aangezicht des HEEREN
20
als in het eerst, veertig dagen en veertig nachten; ik at geen brood en dronk geen water, om al uw zonde die gij hadt gezondigd, doende
21
wat kwaad is in des HEEREN ogen, om Hem tot toorn te verwekken.
19
Want ik vreesde vanwege den toorn en de grimmigheid waarmede de HEERE zeer op ulieden vertoornd was om u te verdelgen; doch de HEERE verhoorde mij ook op datmaal.
20
Ook vertoornde Zich de HEERE zeer tegen Aäron om hem te verdelgen; doch ik bad ook terzelfder tijd voor Aäron.
21
Maar
22
uw zonde, het kalf dat gij hadt gemaakt,
k
nam ik en verbrandde het met vuur en stampte het, malende het wel, totdat het verdund werd tot stof; en
23
zijn stof wierp ik in de beek die van den berg afvliet.
22
Ook vertoorndet gij den HEERE zeer te
l
24
Tabéra en te
m
25
Massa en te
n
26
Kibrôth-Táäva.
23
Voorts als de HEERE ulieden zond uit Kades-Barnéa, zeggende:
o
Gaat op en erft dat land dat Ik u gegeven heb, zo waart gij den
27
mond des HEEREN uws Gods wederspannig, en
28
geloofdet Hem niet en waart Zijn stem niet gehoorzaam.
24
Wederspannig zijt gij geweest tegen den HEERE, van den dag af dat ik u
29
gekend heb.
25
En ik wierp mij neder voor des HEEREN aangezicht, die veertig dagen en veertig nachten in dewelke ik mij nederwierp, dewijl de HEERE gezegd had dat Hij u verdelgen zou.
26
En ik bad tot den HEERE en zeide:
p
Heere HEERE, verderf Uw volk en Uw erfdeel niet, dat Gij door Uw
30
grootheid verlost hebt, dat Gij uit Egypte door een sterke hand hebt uitgevoerd.
27
Gedenk
31
aan Uw knechten, Abraham, Izak en Jakob; zie niet op de hardigheid dezes volks, noch op zijn goddeloosheid noch op zijn zonde,
28
32
Opdat het land vanwaar Gij ons hebt uitgevoerd,
q
niet zegge: Omdat hen de HEERE niet kon brengen in het land waarvan Hij hun gesproken had, en
33
omdat Hij hen haatte, heeft Hij hen uitgevoerd, om hen te doden in de woestijn.
29
Zij zijn toch Uw volk en Uw erfdeel, dat Gij door Uw grote kracht en door Uw uitgestrekten arm hebt uitgevoerd.