Matthéüs 26

Statenvertaling

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28

Dachsel

Betreft vers 4

4. En zij beraadslaagden in vertrouwelijke bespreking tezamen, dat zij Jezus, die juist heden hun woede op het hoogst had opgewekt, met listigheid, in het geheim, omdat zij Hem openlijk niet durfden aanvallen (Hoofdstuk 21:45, ; 22:15, 46), vangen en doden zouden, zoals zij daartoe reeds ongeveer twee maanden daarvoor besloten hadden (Johannes 11:47 v. ).

Matthew Henry

Betreft verzen 1-5

Mattheus 26:1-5

Hier is:

1. De kennisgeving van Christus aan Zijne discipelen van de aannadering van Zijn lijden, vers 1, 2. Terwijl Zijne vijanden leed voor Hem bereidden, heeft Hij zich zelven en Zijne discipelen voor dat leed bereid. Hij had hun dikwijls als van uit de verte over Zijn lijden gesproken, nu spreekt Hij er van als zijnde voor de deur, na twee dagen. Na reeds meermalen gewaarschuwd te zijn, dat ons leed en benauwdheid wachten, hebben wij die waarschuwing toch weer opnieuw nodig. Merk op:

a. Den tijd wanneer Hij die waarschuwing gaf, als Hij al deze woorden geëindigd had. Niet voordat Hij gezegd had wat Hij te zeggen had. Christus' getuigen sterven niet, voor zij hun getuigenis voleindigd hebben. Toen Christus door Zijne onderneming was heengegaan als profeet, begon Hij de uitoefening van Zijn ambt als priester. Nadat Hij deze woorden voleindigd had, die onmiddellijk voorafgingen, Hij had Zijn discipelen gezegd, dat zij zware, droevige tijden moesten wachten, banden en verdrukkingen, en daarna zegt Hij hun: De Zoon des mensen zal overgeleverd worden, om hun te kennen te geven, dat het hun niet erger zou gaan dan Hem, en dat Zijn lijden den angel zou wegnemen uit het hun. Het denken aan den lijdenden Christus is een grote ondersteuning voor een lijdend Christen, lijdende met Hem en om Zijnentwil.

b. De zaak zelf, waarvan Hij hun kennis gaf: De Zoon des mensen is overgeleverd. De zaak was niet alleen zo zeker, maar zo nabij, dat zij zo goed als reeds geschied was. Het is goed om ons het lijden, dat nog komen moet, als reeds tegenwoordig voor te stellen. Hij is overgeleverd, want Judas vormde toen het plan om Hem te verraden.

2. De samenspanning van de overpriesters en schriftgeleerden en ouderlingen des volks tegen het leven van onzen Heere Jezus, vers 3-5. Vele beraadslagingen hebben plaatsgehad tegen het leven van Christus, maar dit complot werd met meer list en overleg gesmeed dan de vorige, want al de aanzienlijken namen er deel aan. De overpriesters, die voorzaten in kerkelijke aangelegenheden, de ouderlingen, die rechters waren in burgerlijke zaken, en de schriftgeleerden, die, als volleerd in de wet, de leiders waren voor beiden-dezen vormden tezamen het sanhedrin, of den groten raad, die de natie regeerde, en dezen waren saamverbonden tegen Christus. Let op:

a. De plaats, waar zij bijeenkwamen, in de zaal des hogepriesters, die het middelpunt was van hun eenheid in dit goddeloze plan.

b. Het complot zelf: om Jezus met listigheid te vangen en te doden. Niets minder dan Zijn bloed, Zijn levensbloed, kon hen bevredigen. Zo wreed en bloeddorstig zijn de plannen en bedoelingen geweest van de vijanden van Christus en Zijne kerk.

c. De staatkunde der samenzweerders. Niet in het feest. Waarom niet? Was het uit eerbied voor de heiligheid van dien tijd, of omdat zij niet gestoord wilden worden in de uitoefening der Godsdienstplechtigheden van dien dag? Neen, maar opdat er geen oproer worde onder het volk. Zij wisten dat Christus groten invloed had op het volk, en er waren grote menigten saamgekomen voor het feest. Er zou gevaar kunnen zijn, dat zij de wapens opvatten tegen hun heersers, indien dezen geweld gebruikten tegen Christus, dien allen hielden voor een profeet. Zij werden in ontzag gehouden, niet door de vreze Gods, maar door de vrees voor het volk. Zij waren dus slechts bedacht op hun eigen veiligheid, om de eer Gods bekommerden zij zich niet. Zij zouden het in het feest gedaan hebben, want het was ene overlevering der Joden, dat kwaaddoeners op een der drie grote feesten ter dood gebracht moesten worden, inzonderheid oproerlingen en bedriegers, opdat gans Israël moge zien en vrezen, maar niet in het feest.