2 Kronieken 22:1-9
Wij hebben hier een bericht van de regering van Ahazia, een korte regering (van slechts een jaar), maar toch lang genoeg, tenzij zij beter ware geweest.
In hoofdstuk 21:17 wordt hij Joahaz, genoemd, hier Ahazia, die dezelfde naam is en dezelfde betekenis heeft, slechts zijn de woorden, waarvan hij samengesteld is, verschikt.
Hier wordt van hem gezegd dat hij twee en veertig jaren oud was, toen hij begon te regeren, vers 2, dat niet kan, want zijn vader, zijn onmiddellijke voorganger, was slechts veertig jaar toen hij stierf, en in 2 Koningen 8:26 wordt gezegd dat hij twee en twintig jaar oud was als hij koning werd.
Sommigen denken dat die twee en veertig jaren bedoeld zijn van Athalia, zijn moeder, want het oorspronkelijke luidt: "hij was de zoon van tweeën veertig jaren", dat is: "de zoon van een moeder", die van die leeftijd was, en met recht wordt haar leeftijd voor de zijnen gesteld in versmaadheid van hem, omdat zij hem regeerde en deed wat zij wilde, feitelijk regeerde zij en hij had weinig meer dan de titel van koning.
Veel goede uitleggers zijn geneigd om deze en enkele andere soortgelijke moeilijkheden aan een vergissing van de een of anderen overschrijver te wijten die twee en veertig voor twee en twintig geschreven heeft, en dat de exemplaren, waarin de fout hersteld was, verloren zijn geraakt.
Veel oude overzettingen geven hier de lezing van twee en twintig jaren. Tegenwoordig worden weinige boeken gedrukt zonder errata, maar de schrijvers ervan ontkennen daarom niet dat zij ze geschreven hebben, en de drukfouten komen ook niet voor rekening van de schrijvers, de eerlijke lezer zal naar zin en betekenis, of door vergelijking met een ander gedeelte van het boek, de fout zelf corrigeren zoals wij ook met deze gemakkelijk doen kunnen.
De geschiedenis van de regering van Ahazia is kort saamgevat in deze twee volzinnen, vers 3, 4 : Dat zijn moeder en haar bloedverwanten zijn raadgevers waren om goddelooslijk te handelen, en dat dit hem ten verderve was.
I. Hij handelde goddelooslijk. Hoewel hij door een bijzondere beschikking van Gods voorzienigheid in het leven gespaard is toen al zijn broeders werden gedood, gespaard bleef voor de kroon, niettegenstaande hij de jongste van hen was, hoewel de inwoners van Jeruzalem, nadat zij zijn vader met schande hadden begraven, hem koning maakten in de hoop dat hij er zich door zou laten waarschuwen om niet in zijn voetstappen te treden, maar beter voor zich en het rijk zou handelen, hadden toch de gunsten van God en de mensen geen invloed ten goede op hem, maar wandelde hij in de wegen van het huis Achabs en, evenals zij, deed hij wat kwaad was in de ogen des HEEREN, vers 3, 4, dat is: hij aanbad dezelfde valse goden, die zij aanbaden, de Baals en Astaroth, onderstellende (zoals de geleerde bisschop Patrick denkt) dat zij door deze demonen als middelaars gemakkelijker toegang konden krijgen tot de oppersten Numen, de God Israëls, of dat zij tot deze ten allen tijde en voor alle zaken de toevlucht konden nemen daar zij meer nabij waren en niet van zo groot en hoog een waardigheid, maar meer van een middenstatuur, tussen de onsterflijken God en de sterflijke mensen-tot godheden verheven helden, en zo aanbaden zij hen, zoals de kerk van Rome heiligen en engelen aanbidt. Dat was al erg genoeg, maar ik wenste wel dat er geen reden was om nog erger te vermoeden, ik vrees dat zij dachten, dat Jehovah de God hunner vaderen, ten enenmale was gelijk een van deze Baäls, dat zij hen zo groot en zo goed achtten als Hem, ja, in sommige opzichten verkieslijk boven Hem inzoverre deze Baäls allerlei ongebondenheid en zinnelijkheid aanmoedigden, die door de God Israëls streng verboden waren.
II. Zijn moeder en haar bloedverwanten rieden hem aan aldus te handelen. Zij was zijn raadgeefster, vers 3, en zij waren zijn raadgevers na de dood zijns vaders, vers 4.
Terwijl zijn vader nog leefde, droeg deze er zorg voor om hem bij de afgoderij te houden, maar na zijn dood vreesde het huis van Achab dat het treurig einde zijns vaders hem er van zou terughouden, en daarom hebben zij zich zeer benaarstigd om er hem dicht bij te houden, hem zevenmaal meer een kind van de hel te maken dan zij zelf waren. De raad van de goddelozen is het verderf van veel jonge lieden als zij hun loopbaan in de wereld beginnen.
Deze jonge vorst zou, als hij het gewild had, betere raad gehad kunnen hebben van de vorsten en rechters, de priesters en Levieten, die in de tijd van zijn Godvruchtigen grootvader vermaard zijn geweest voor hun leren van de goede kennis des Heeren, maar het huis van Achab vleide hem en hij wandelde in hun raad, liet zich geheel door hen leiden, en deed wat zij wilden dat hij doen zou. Aldus verlagen en verderven diegenen zich, die zich aan Gods leiding onttrekken.
III. Hem werd door hen geraden tot zijn verderf. Zo bleek het. Zij, die ons raden om goddelooslijk te handelen, raden ons tot ons verderf, terwijl zij voor ons kruipen en ons vleien en vriendschap jegens ons voorwenden, zijn Zij in werkelijkheid onze ergste vijanden. Zij, die jonge lieden verleiden, verderven hen.
1. Het was al slecht genoeg dat zij hem blootstelden aan het zwaard van de Syriërs, hem overhalende om zich te verenigen met Joram, koning van Israël, in een expeditie naar Ramoth in Gilead, waar Joram gewond werd, een expeditie, die hem niet tot eer was. Zij, die ons slechte raad geven in de zaken van de Godsdienst, kunnen, indien wij naar hen luisteren, rechtvaardig door God tot onze raadgevers gemaakt worden om dwaas te handelen ten opzichte van onze eigen zaken. Maar dat was niet alles.
2. Door hem in vertrouwelijker omgang te brengen met Joram, koning van Israël, wikkelden zij hem in het algemene verderf over het huis van Achab.
Hij kwam om een bezoek te brengen aan Joram, vers 6, juist op de tijd, toen Jehu het oordeel Gods voltrok aan dat afgodisch geslacht, en zo werd hij met hen uitgeroeid, vers 7, 8.
Zie hier en vrees het kwaad van slecht gezelschap en van een zich samenvoegen met de zondaars. Indien al niet voor de besmetting zo laat dan toch voor het verderf gevreesd worden. Gaat uit van Babylon, dat instortende huis. Openbaring 18:4.
Zie en erken de rechtvaardigheid van God. Zijn voorzienigheid bracht Ahazia juist op dat noodlottig ogenblik tot Joram om hem te bezoeken teneinde met hem te vallen en als in een strik te worden gevangen. Wij hadden hier tevoren een bericht van in 2 Koningen 9:27, 28.
Hier is er bijgevoegd dat hij op betamelijke wijze werd begraven, (niet zoals Joram, wiens dood lichaam in Naboths wijngaard geworpen werd, 2 Koningen 9:26) en de reden er voor gegeven is, dat hij de zoon, dat is de kleinzoon, was van de Godvruchtigen Josafat, die de Here met zijn gehele hart gezocht heeft. Aldus wordt hij met eer herdacht lang na zijn dood, en om zijnentwil enige eerbied betoond aan zijn ontaard, onwaardig zaad.
De gedachtenis des rechtvaardigen zal tot zegening zijn, maar de naam van de goddelozen zal verrotten.